121 godina od rođenja Rista Stijovića

UMETNOST  
121 godina od rođenja Rista Stijovića



SEĆANJE NA RISTA STIJOVIĆA

Vajar Risto Stijović, rođen je u Podgorici 8.oktobar 1894. godine, a umro je u Beogradu, 20.decembra 1974. godine i jedan je od naših najznačajnijih vajara XX veka.
Studirao je vajarstvo u umetničkoj školi u Beogradu od 1912. do 1914. godine  potom u Marselju 1916. -1917. godine. Pohađa „Školu lijepih umjetnosti“ u Parizu od 1917. do 1923. godine. U Beograd se vraća 1928. godine i bio je član umjetničke grupe „Oblik“, koja je u našu umetnost uvela modernizam najviših estetičkih vrijednosti.

Radio je kao profesor u gimnaziji, i kao profesor na Akademiji u Beogradu, od 1945. do 1952. godine, a član Srpske akademije nauka postaje 1962. godine. Dopisni član SANU od 1963, godine a redovni od 1974. godine. U Podgorici i Beogradu ima legate kao samostalne institucije.

Na njegovo stvaralaštvo veliki uticaj imala su poznanstva sa Emilom Bernarom i Fransoa Pomponom, kao i druženje sa hrvatskim vajarom Brankom Deškovićem, kod kojih značajan motiv predstavljaju figure životinja. Pod njihovim uticajem Stijović postaje prvi i jedan od naših najznačajnijih vajara animalista. Pored životinja, njegovu preokupaciju predstavljaju ženski aktovi i portreti.

Omiljeni materijal kojim je Stijović radio svoja dela su drvo i poludragi kamen. Njegove skulpture karakterišu naglašena stilizacija, glatka faktura i meke, zaobljene linije, kao i mali format kojem autor ostaje vjeran sve do šeste decenije XX vijeka, kada počinje da radi skulpture monumentalnog formata.

Godine 1922. Stijović je prvi put samostalno izlagao i tada se upoznao sa budućom životnom saputnicom Žanom Dišan. Sledeća izložba je održana u Beogradu 1928. i 1930. godine sa Petrom i Nikolom Dobrovićem. A, 1936, 1951 i 1969. godine su održane njegove retrospektivne izložbe. Za svoj bogati stvaralački rad nagrađen je sa:

Priznanja:
– Zatna medalja na Međunarodnoj izložbi u Parizu, 1937;
– Nagrada Akademije sedam umetnosti u Beogradu, 1940;
– Oktobarska nagrada, 1960;
– Sedmojulska nagrada, 1962;
– 13-julska nagrada, 1972;
– Nagrada AVNOJ-a, 1970. godine.

Dobija Orden rada i reda, 1957. godine, a zatim i Orden za sluga za narod 1965.godine.

Njegov grad Podgorica mu se odužila, u skladu sa detaljnim urbanističkim planom „Stara varoš“, izgradnjom novog objekta Memorijalne kuće Rista Stijovića, a ne rekonstrukciji postojećeg.

U čast ovog umetnika štampana je poštanska markica sa njegovim likom.

SJAJNO!



Odgovor

Vaša email adresa nije potvrđena.